Kata Dhuha....

Suatu petang sewaktu sedang menyediakan juadah puasa, tiba-tiba Dhuha datang. "Baba, nanti buka puasa baba kasi Dhuha duit ya!" ... Eh, mana boleh... Dhuha kan tak puasa... "Baba ni tamak la... baba nak jadi Qorun ke??" Terus Dhuha berlalu ke ruang tamu... Tiba-tiba Dhuha datang kembali membawa buku cerita Qorun Ditelan Bumi... "Ni na Qorun... baba nak jadi macam dia ke?"... Dhuha tunjukkan ilustrasi Qorun dihimpit bumi bersama harta kekayaannya... Tak nak... "Kalau baba taknak jadi Qorun, nanti baba kasi Dhuha duit ya..." Baba mengangguk... Ye lah...ye lah... Baba menyerah kalah.

Dhuha... fikirannya melangkaui usianya...

Sambil memasak baba terbayangkan kembali Dhuha seberat 1.5kg di tapak tangan baba sewaktu dilahirkan dulu... Premature... Teringat lagi bagaimana gurauan baba dengan ammu Azlan sebelah rumah agar standby untuk bawa umi ke hospital jadi kenyataan... (masa tu baba hanya berkapcai aje...)
Malam itu... selepas makan anggur, bagai air paip...umi pendarahan.
Diluar dewan bedah, bertemankan agas dan nyamuk... baba bermunajat.
Di keheningan pagi itu lahirlah Dhuha.... Dan seawal mentari dhuha bersinar, baru baba dibenar membisikkan azan dan iqamat di telinga kecil Dhuha...
Dhuha...puteri nan satu. Kata-katanya bayangan ketelitian dan kecerdikan...
Dhuha... satu-satunya... takkan kutukarganti meskipun dengan seratus ribuuu!!